inzending voor Joost Oomens’ GROTE NEDERLANDSE BOEKVERSLAG WEDSTRIJD

Dit is een verslag van Ali Smith’s boeken. Ik won er de tiende prijs mee, of de achttiende of zoiets, en kreeg een mooie prent van Dennis Gaens en Jozien Wijkhuijs.

Wat is het toch fantastisch dat stoere mannen ooit sukkels waren. Dat je er achter komt dat er nog oude foto’s op hun Facebook staan. En dat in die oude foto’s die sukkels te vinden zijn. Met chloor-gebleekte broeken, zonder rafelige broekspijpjes, of met zo’n snor die omhoog krult bij de puntjes. Sukkels want die dingen kunnen nu niet meer.

Het is ook geweldig als een goede schrijver ooit saai was. Vorig jaar voelde ik me weekgemaakt door de eerste drie boeken van Ali Smiths seizoenenreeks. Op een goede manier: de weinig gearticuleerde stijl en de onwaarschijnlijke verknopingen van personages maakten me een liever persoon. Kleine gaten in mijn kennis vul ik nu minder op met argwaan, meer met interesse. En de toekomst lijkt me niet langer een logische uitwerking van hoe ik het heden ken.

Wat ik wil zeggen: ik houd wat vaker mijn mond.

Maar ik wilde nog stommer worden. En omdat het volgende boek uit de reeks pas deze zomer uitkomt, kocht ik Free Love and Other Stories, Smiths eerste verhalenbundel. 

De bundel begint met een klein verhaaltje, Free Love, over een vrouw die terugkijkt op haar tijd in Amsterdam. Ze gaat naar bed met een prostituee en hoeft niet te betalen. Ze vertelt haar beste vriendin dat ze al tijden verliefd op haar is.

Het is een goed verhaaltje. De vriendin vertelt dat ze hetzelfde voelt, gooit haar armen om haar heen en kust haar. Ze zijn een verliefd stel in Amsterdam. De hoofdpersoon gaat wel nog een keer naar de prostituee, maar moet nu betalen. Eenmaal thuis vrijen de vriendinnen in het vrouwentoilet van het busstation en een maand later ziet de hoofdpersoon de vriendin een jongen kussen in het kantoor van de lokale VVV. De vrijheid is weer weg. 

Het is ook een saai verhaaltje, in ieder geval niet zo spannend als de verhalen in Smiths laatste boeken. Ik snap het, het is rond. 

Maar dat is goed nieuws. Want dat Smith ooit saaie dingen schreef, is ongeveer zo geweldig als dat, wanneer je goed zoekt, je een foto kunt vinden van Joost Oomen met een sjaaltje op een djembé. De toekomst is geen logische uitwerking van het heden. Leuk worden kan ook als je nu een sukkeltje bent.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s